Kaderime ağlıyorum gülüm....

”Kurbanlık koç” kederime

Ne tatlı ve içten söylemiştin,

Bu gece bulutlarda ağlıyor gülüm....

“Kurbanlık koç” diye.

Koç’a hiç sormadılar.

O da sustu ....susturdular...

Boğazlatıyor, boğazladılar...

Ben kurbana ağlıyorum gülüm....

Bambaşka bir dünyaya ,

Uzak uzak diyarlara,

Kucak kucak açmak istiyor!

Açamadığıma ağlıyorum gülüm...

Sevdiğince sevebilen,

Ama hiç sevilmeyen,

Ben dar gelen dünyaya,

Yıkılan umutlara,

Kör olası gururlara ağlıyorum gülüm....

Ben bulutlara, onlar bana,

Bakıp ağlaşıyoruz...

Sensiz kara gecelerde,

Sen....sen ağlama,

Sen, gül gülüm...

Bu dünyada son ölüm,

Sende kurban olma ,

Yaşa, sev, sevil gül be,  gülüm....

 

25.04.1985

 

 

 ***

 

HATIRLAR MISIN..

(Sebebim sensin)

 

 

Hatırlarmısın!.....

 

Karayı beyaz ettiğimiz günü,

Bu günü yaşardık...unuturduk dünü.

Hep ileri bakardık,

Birbirimize çatardık....

Bozulmuşsa yapar, yapılanı bozardık...

 

Hatırlarmısın!....

 

Yağmurdan kaçanlar vardı.

Biz sırılsıklam....

Kartopu olurduk,

Bir çift elde sıkılan..

Ben sana bakar,

Sen cilve yapar, gülerdik...

Ben istedim, sen istedin...

Sonunu getirmedik........

 

24.10.1983

 

Yılmaz Yıldırım'ın diğer yazıları: Ben köyümü özledim