Can öyle bir yerinden sıkılır,

Yağış dinmez yaşamın penceresinde,

Üstüne engin dağlar bir bir yıkılır,

Ezilir insan böylesi bir günün cenderesinde...

 

Doluya dönüşür romantik yağan yağmur,

Üşütür, nüfuz ederek ta iliklerine,

Altüst olur yürüdüğün sokaklar; mamur,

Dayanılmaz bir bıçak dayanır kemiklerine...

 

Çöker karabasan gibi, atsan atılmaz,

Milyonların içinde çaresiz, yapayalnız kalınır,

Yoktur senden başka müşteri, satsan satılmaz,

Umutlar verilip tufan gibi sıkıntılar alınır...

 

İşte öyle zamanlarda, bir yerden; birden,

Öyle bir rüzgar eser ki edilir hayret,

Eser kalmaz üzerindeki yükten, içindeki kirden,

Yapmak gereken ayakta kalıp, etmek yoğun gayret....

 

Göçüp giden dünyadan bütün insanlara sor,

Kaç kere çıkıp, bilmem kaç kere battılar,

Aldırma yağan doluya, sanma başetmek zor,

Başımızdaki dertlerden uzak olarak oralara yattılar...

 

Diyeceğim şu; davran, boğuş, ama sakın yenilme,

Bırakma elinden gelen gayretleri, bütün imkanı,

Her sendeleyişte ayağa kalk, yere serilme,

İnanmak, hayata bağlanmak ayakta tutar insanı....

 

21.03.2001 20.21

 

Mehmet Çelik'in diğer yazısı: Anlamak üzerine

Mehmet Çelik'in diğer yazısı: Hayat

Mehmet Çelik'in diğer yazısı: Özledim

Mehmet Çelik'in diğer yazısı: Gidiyorum