Gridergi'nin bu sayıdaki Portre konuğu "Sadri Alışık"... Niye Sadri Alışık? Çünkü ben oldum olası bir Sadri Alışık hastasıyımdır. Eh, bir kez olsun bencillik damarım tutsun da, bu sayıdaki portrenin misafiri benim çok sevdiğim biri olsun istedim.. Eminim ki, sadece ben değil, bu derginin takipçilerinin büyük bir bölümü de Sadri Alışık'ı seviyordur. Öyleyse, herkesin sevdiği bir sinema devini her yönüyle tanımakta bir mahsur yoktur sanıyorum..

Tekrar tekrar da olsa, televizyon ekranlarında gördüğüm anda yine oturup baştan sona seyrettiğim nadir oyunculardan biridir Sadri Alışık.. Hele hele, bir diğer sevdiğim sanatçı olan Vahi Öz de ona eşlik ediyorsa, günümün en güzel ziyafetiyle karşı karşıyayım demektir.. O'nun "abicim"li, "ablacım"lı,  o kendine özgü argosu, diyalogları ve konuşmasıyla, sanki aynı mahallede oturduğunuz, aynı kahvede oyun oynadığınız biriyle karşılaşmış gibi olursunuz. Her zaman iyidir, daima yardımseverdir, hep garibandır, sürekli başı beladadır, temiz, masumane aşklar peşindedir; feleğin sillesi hiç ensesinden eksik olmaz. Bütün bunlara rağmen yine de o hep hayata iyimser bakar; çoğu zaman hayatı ti'ye alır; kötülüklere ve kadere teslim olmaz; ne yapar eder mutlu olur; mutlu eder..

Niye Sadri Alışık? Çünkü O İstanbul'dur, İstanbul'un kendisidir.. O eski, henüz bozulmamış, dejenere olmamış İstanbul'un ta kendisidir. Çünkü Sadri Alışık,Yeşilçam'dır, Yeşilçam'ın ta kendisidir...