.
- 4
Ekim 1818
-
- ...Çok
mutsuzum, galiba gün geçtikçe sizi daha çok seviyorum, sizse artık
eskiden gösterdiğiniz en basit dostluğu bile göstermiyorsunuz.
Aşkımın
son derece çarpıcı bir kanıtı var, bu da sizinle birlikteyken içine
düştüğüm, kendi kendime kızmama neden olan, ama bir türlü üstesinden
gelemediğim sakarlık. Salanunuza gelene kadar cesaretim yerinde, ama
sizi görür görmez titremeye başlıyorum. Sizi temin ederim ki, başka
hiçbir kadın uzun süredir bu duyguyu uyandırmadı bende. Öylesine
mutsuz ediyor ki beni, neredeyse artık sizi görmemek zorunda kalmayı
ister oldum, ve aldığım kararlara karşın, hergün sizin evde
bulunmamak için ihtiyatlı olmayı düşünmeye ihtiyacım var (...)
Yarın gidiyorum, sizi unutmaya çalışacağım, eğer elimden gelirse,
ama pek başaramıyorum, çünkü yine bu akşam da sizi görme isteğine
karşı koyamadım.
Bugün, bütün gün en büyük işim, ihtiyatı elden bırakmadan sizi
görebilme yollarını aramak oldu.
Sizi, yanınızdayken değil de sizden uzaktayken bana karşı
hoşgörülü ve iyi olduğunuzu düşünüyorum, oysa yanınızdayken
varlığınız bu tatlı hayalleri yok ediyor.(...)
-
|
 |
