.
Emily Dickinson'dan
Albay Thomas Wentworth Higginson'a
|
Gerçek, öyle az
bulunan bir şey ki anlatmanın tadına doyulmuyor. Ben, yaşamakta
coşku buluyorum; sırf yaşamak duygusu yeterli değil.
İnsanların çoğu, nasıl olur da düşünmeden yaşar? Yeryüzünde bunca
insan var - sokakta bir çoğunu görmüş olsanız gerek - nasıl yaşıyor
o insanlar? Sabahleyin giyinmek için gerekli olan gücü nerden
buluyorlar?
Okuduğum bir kitap vücudumu hiç bir ateşin ısıtamayacağı kadar
ürpertirse onun şiir kitabı olduğunu iyi biliyorum. Kafam yerinden
kopup gitmiş gibi bir duygum olursa onun şiir olduğunu biliyorum.
Ancak bu yoldan anlayabiliyorum. Başka bir yol var mı ki?
Ağustos 1870
|
 |