02 Nisan 1935

Kardeşim.

Bayram tebriği kartınızı, "Bu da Bir Hikayedir"inizi, evvelki gün de mektubunuzu aldım... Üçüne de raci teşekkürlerimi kabul edin.

"Portre" ve "Para" hikayeleriniz çok hoşuma gitti. "Portre"nin son cümlesi, yani "Hakikat bir kere daha hayali öldürmüştü." Olmasaydı, o hikayeyi bir şiir gibi ezberleyecektim. Mamafih okurken o cümleyi yok farz ettim...

"Balkon"un kapısını açayım demeyin. Dışarda müthiş bir fırtına var... Sonra sizi de beni de yaprak gibi önüne katıp götürür... Daha müsait bir havayı beklemek zaruretini hissediyorum...

Bugünlük "Havuz" diye küçücük bir şiir gönderiyorum. Onu neşredersiniz...

Şevket Hıfzı ve Yakup Sabri kardeşlerimiz ne alemdeler? Ankara'ya ısındılar mı? Şevket, gider gitmez mektup yazacağını vadetmişti. Vaadini kendisine hatırlatır ve kendisini benim yerime tekdir ederseniz, çok memnun ve müteşekkir kalırım...

"Portre" hikayenizi Ziya da çok beğendi. Galiba bir yazı da yazacak. Şimdilik bu kadar dostum. Müşterek dostlarımıza selamı unutmayın. Size gönderdiğim selam ve sevgiler arasında onların payı vardır...