Giessen, Şubat 1834

Aileye

Hiç kimseyi, en azından anlayışı ya da eğitiminden dolayı aşağılamam, çünkü aptal ya da hırsız olmamak kimsenin elinde değildir, çünkü hepimizde, bizim dışımızda bulunan koşullarda, büyük olasılıkla aynı olacağımızdan, akıl, ruhsal varlığımızın yalnızca çok küçük bir yanıdır; eğitim ise aynı şeyin raslantısal biçimidir. Kim bana bu gibi bir aşağılayıcı suçlama yapıyorsa, benim bir insanı kötü bir etek giydiği için, onu tekmeleyebileceğime ikna ediyordur. Bu da bedenden hiçbir zaman beklenilmeyecek yontulmamışlığı, daha acımasız davrandığı, ruha aktarmaktır. Birini aşağılamadan da aptal olarak nitelendirebilirim; aptallık, insana özgü genel niteliklerdendir; varlığına karşı hiçbir şey yapamam, ama hiçkimse bana varolan herşeyi adıyla anmamı ve beni rahatsız eden bir şeyin yolundan çekilmemi yasaklayamaz. Birini kırmak acımasızlıktır; onu aramak ya da önlemek benim zevkime kalmıştır. Eski dostlara karşı olan tutumum bununla açıklanır: Kimseyi rahatsız etmedim ve canımın çok sıkılmasından kaçındım; eğlence ya da uğraşlarından zevk almadığım için, beni, kendini beğenmiş biri olarak görüyorsanız, bu bir adaletsizliktir; hiçbir zaman, konu edilen nedenler dolayısıyla başkasına benzer suçlamalar aklımdan geçmezdi. Bana alaycı diyorlar. Çok güldüğüm doğru, ama ben bir insanın nasıl olduğuna ve onun yazgısını paylaşan kendime gülüyorum. İnsanlar kendinizi aptal yerine koymanıza ve onlarla senli-benli konuşulmasına dayanamadıkları için buna alay diyorlar. Tabii ki benim de bir alaycılığım var, ama bu aşağılamadan çok nefretten kaynaklanıyor. Nefret sevgi kadar gerekli ve bunu aşağılayanlara karşı bütün gücümle koruyorum. Kardeşlerinin büyük bir oranını aşağılayan bencilliklerine kurban edenler, Eğitim dedikleri gülünç yüzeyselliğe ya da aydın kişi dedikleri, işe yaramaz ölmüş şeye sahip olanların sayısı büyük oranda. Aristokrasi, insanın içindeki kutsal ruhun en utanmaz aşağılamasıdır; ona, kendi silahlarını yöneltiyorum: Kendini beğenmişliğe karşı, kendini beğenmişlik, alaya karşı alay...

Siz beni en iyi ayakkabı boyacımın yanında arayın; kendimi beğenmişliğimi ve ruh yoksulluğu ve eğitimsizlerin aşağılamaları, büyük olasılıkla en iyi nesnesini orada bulur. Rica ediyorum, ona bir kez sorun... Alçatmanın gülünçlüğünü benden beklemeyeceksiniz ya? Giderek acı çeken, ezilen varlıklara, soğuk, saygılı kalplere acı sözler söylediğim insanlardan daha çok acıdığımı ümit ediyorum.